میان مهربانان کی توان گفت؟
امروز به این نتیجه رسیدم که شاید آنچه را می خواهم به دست نیاورم اما آنچه که لازم دارم خداوند به من داده است. خداوند این جهان را برای استفاده ی انسان خلق کرده است -البته انسان اینطوری فکر می کند -شاید هم انسان را برای استفاده ی جهان . خب بهتر است حالا که خداوند این همه نعمت آفریده ما هم استفاده کنیم وخودمان را از آن محروم نکنیم .حالا چند بیت از مولانا:
خوان کرم کسترده ای مهمان خویشم کرده ای
گوشم چرامالی اگر من گوشه ی نان بشکنم
نی نی منم بر خوان تو سر خیل مهمانان تو
جامی دو با مهمان زنم تا شرم مهمان بشکنم
گر پاسبان گوید که هی بر وی بریزم جام می
در بان اگر دستم کشد من دست دربان بشکنم
چون من خراب مست را در خانه ی خودره دهی
پس این قدر دانی که من این بشکنم آن بشکنم