نسیم نوروز
آنقدر روزگارسخت می گذرد که هر گاه یکسال از عمر مردم می گذرد مردم شادی می کنند وعید می گیرند.در حالی سال خورشیدی را امروز به پایان می برم که تغییر قابل ملاحظه ای در خودم احساس نمی کنم ! هنوز نمی دانم در طول تاریخ چه قبل از اسلام و چه بعد از اسلام که نیاکان ما نوروز را برگزار می کردند آیا تغییری در خودشان احساس می کردند یا نه!...شاید هم مثلادر قرن هشتم یعنی ایام حافظ دلشان به ۵روز حکم میر نوروزی خوش بوده است. شاید هم همان زمانی که حافظ با جوش وخروش سروده است :چو گل گر خرده ای داری خدارا صرف عشرت کن - که قارون را غلط ها داد سودای زر اندوزی.خودش از فرط مفلسی و عاشقی که : بار عشق و مفلسی را هر دو می باید کشید .. فرافکنی کرده است ...ازاین حرف ها که بگذریم از این مطلب نمی توانم به راحتی بگذرم که اجداد ما اهل هوش و ذکاوت بوده اند که همچین فصل و زمان خوبی را برای آغاز سال نو یعنی روز نو در نظر گرفته اند...نمی دانم اگر این همه بهاریه و قصیده و غزلیات نغزرا که شعرادر وصف بهار سروده اند و اگر دقت کنید خیلی هم مطابق حقیقت نیست نمی سرودند یا ما امروز تصمیم بگیریم از دیوان آنها خذف کنیم آیا حیثیتی برای بهار می ماند یا نه؟چر ا که در زمان ما بهار بهاری نیست که خودش بگوید این بهاری است که تقویم می گوید. شاید هم در این زمان دیگر آواز پر ندگان ربطی به بهار نداشته باشد؟شاید اگر سعدی بود جنبشی در باد ربیع و توازنی در ناله بله ناله ی مرغ نمی دید. فکر کنم بهار حقیر تر از آنست که بتواند تغییری در ما ایجاد کند. هر چه دیگران گفته اند گفته باشند من هر چه فکر کردم تفاوتی بین ۲۹اسفند و اول فروردین ندیده ام.هر دو روز خدایند خورشید طلوع می کند بر مدارش می گردد و غروب می کندشا ید حرف حضرت مولانا درست تر باشد که می گوید :ایام می آیند و می روند مبارک شمایید...
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم اسفند ۱۳۸۶ ساعت 6:26 توسط حسن رستمی
|